خطبه 105 از امام علی(ع)

خطبه ١٠۵ از نهج البلاغه


تا اینکه محمد ( صلى اللّه علیه و آله ) را به رسالت فرستاد . گواه ، مژده دهنده و ،بیم دهنده . او در خردسالى بهترین مردمان بود و چون به سن کمال رسید ،برگزیده ‏ترین آنها . به سرشت ، پاکتر از همه پاکان بود . باران نرم بخشش او بیش از هر بخشنده‏اى تشنگان را سیراب مى‏نمود .

پس ، دنیا به کامتان شیرین نگردید و خوردن شیر پستانهایش برایتان میسّر نشد ،

مگر آنگاه که آن را چون اشترى یافتید ، گسسته مهار ، که از لاغرى تنگش سست و لغزان بود . در نزد اقوامى ، حرامش به مثابه درخت سدرى از خار پیراسته و حلالش دور از دسترس و نایاب .

به خدا سوگند ، که دنیاى شما چونان سایه‏اى است تا زمانى معین بر زمین گسترده . عرصه زمین خالى افتاده و بى‏صاحب و ، دست شما بر آن گشاده ، و دست پیشوایان واقعى را بر شما بسته‏اند ، زیرا شمشیرهاى شما بر آنان مسلط است و شمشیرهاى آنها از شما برداشته .

بدانید ، که هر خونى را طلب‏کننده خونى است و هر حقى را جوینده‏اى . آنکه به خون خواهى ما بر مى‏خیزد ، در میان شما چنان داورى کند که گویى در حق خود داورى مى‏کند . او خدایى است که هر که را که خواهد که به دست آورد ، توان گریختنش نیست و هر که بگریزد از او رهایى نیابد . اى بنى امیه ، به خدا سوگند مى‏خورم ، که بزودى دنیا را خواهید یافت که در دست دیگرى است غیر از شما و ، در سراى دشمنان شماست .

بدانید ، که بیناترین چشمها ، چشمى است که نظرش در خیر باشد و شنواترین گوشها گوشى است که پند نیوشد و بپذیرد .

اى مردم از شعله چراغ آن اندرز دهنده‏اى که خود به آنچه مى‏گوید عمل مى‏کند فروغ گیرید . و از آن چشمه‏اى آب برگیرید که آبش صافى و گواراست نه تیره‏گون و گل ‏آلود .

اى بندگان خدا ، به نادانیهاى خود میل و اعتماد مکنید و در پى هواهاى نفس مروید ، که آنکه در چنین منزلى فرود آید ، به کسى ماند که بر کناره آب برده رودى فرود آمده که هر لحظه بیم فرو ریختنش باشد . بار هلاکت خود را بر دوش گرفته از جایى به دیگر جاى مى‏برد . زیرا هر بار رأیى دیگر مى‏دهد و مى‏خواهد چیزى را که سازوار نیست ، سازوار سازد و آنچه به نزدیک نمى‏آید به نزدیک آورد .

خدا را ، شکایت به نزد کسى مبرید که اندوه شما نزداید و نیازتان بر نیاورد . و آنچه را که براى شما مبرم و محکم است با رأى فاسد خود نقص کرده بشکند .

هر آینه ، آنچه بر عهده امام است ، این است که آنچه را که خداوند به او فرمان داده به جا آورد : چون ، رساندن مواعظ و سعى در نیکخواهى و احیاى سنت پیامبر و اقامه حدود خدا بر کسانى که سزاوار آن هستند و اداى حق هر کس از بیت المال .

پس به تحصیل علم بشتابید ، پیش از آنکه کشته‏اش خشک شود . و پیش از آنکه به خود پردازید و از بر گرفتن ثمره علم از صاحبان حقیقیش محروم مانید . خود مرتکب کارهاى ناپسند مشوید و دیگران را از ارتکاب آن باز دارید . زیرا شما مأمور شده‏اید که نخست خود از منکر بپرهیزید و سپس ، دیگران را از ارتکاب آن نهى کنید .

/ 0 نظر / 3 بازدید