خطبه 106 از امام علی (ع)

خطبه 106 از امام علی (ع)


حمد باد خداوندى را که اسلام را آشکار ساخت و براى تشنگان آن راه ورود به آبشخورش را آسان گردانید و ارکانش را استوارى بخشید تا کسى را یاراى چیرگى بر آن نباشد . و آن را امان قرار داد براى کسى که چنگ در آن زند و نشان صلح و آرامش براى کسى که بدان داخل شود ، اسلام برهان است ، براى کسى که بدان سخن گوید و گواه است براى کسى که بدان دادخواهى کند و روشنایى است براى کسى که از آن روشنى طلبد و فهم است براى کسى که در آن تعقل کند و خرد است براى کسى که در آن تدبّر جوید و نشانه است براى کسى که در پى نشانه باشد و بینایى است براى کسى که عزیمت کارها کند و عبرت است براى کسى که پند گیرد و رهایى است براى کسى که تصدیقش کند و اعتماد است براى کسى که توکّل کند و راحت است براى کسى که کارش را به خدایش واگذارد و سپر است براى کسى که شکیبایى ورزد . اسلام روشن‏ترین راه‏هاست و واضح‏ترین مذهبها است . مرتفع است نشانه‏هاى او ، تابناک است طریق او و تابان است چراغهاى او . سبقت در میدان مسابقه‏اش ارجمند است و پایان مسابقه‏اش والاست . گرد آورنده شهسواران است که براى ربودن جایزه بر یکدیگر پیشى گیرند . سوارکارانش بس ارجمندند . تصدیق آوردن ، راه روشن اوست و اعمال نیک و پسندیده علامت اوست . مرگ پایان مدت ، و دنیا جاى مسابقت و مکان دوانیدن اسبهاى آن قیامت است و بهشت جایزه کسى است که در مسابقت پیش افتد .

هم از این خطبه

 در ذکر پیامبر(ص)

تا آنکه شعله‏اى افروخت ، تا دیگران از آن پاره آتشى برگیرند و مشعلى نهاد تا سرگشتگان وادى حیرت را راه نماید . او امین توست و مورد اعتماد توست و گواه توست در روز جزا . نعمتى است که از سوى تو به جهانیان ارزانى شده و پیامبر و فرستاده بر حق توست که رحمت و بخشایش است . اى خداوند ، او را از عدل خود بهره و نصیبى ده و از فضل خویش ، فراوان ، پاداش نیکش عطا کن . بار خدایا ، بناى دین او را از آنچه دیگران فرا برده‏اند ، فراتر بر . بر خوان نعمت خود گرامیش دار . و منزلتش را در نزد خود بیفزاى و او را وسیلت عطا کن و ، برترى و فضیلتش بخش . ما را در گروه او محشور فرماى نه در گروه رسوایان و پشیمانان و نه در آن زمره که از حق منحرف شده‏اند . یا آنان که پیمان شکسته‏اند و نه گمراهان و گمراه کنندگان .

و هم از این خطبه

 در خطاب به اصحابش

به کرم و لطف خداوندى به مقامى رسیدید که حتى کنیزانتان را هم گرامى مى‏دارند و خواهند که همسایگانتان را نیز بهره‏مند گردانند . در برابر شما سر فرود مى‏آورد ، آنکه شما را بر او برترى نیست ، و احسانى در حق او نکرده‏اید . و از شما مى‏ترسد کسى که از سطوت و قدرت شما در امان است و شما را بر او فرمانى نیست . اکنون مى‏نگرید ، که پیمانهاى خدا شکسته مى‏شود و خشمگین نمى‏گردید در حالى که ، شکستن پیمانهاى پدرانتان را برنمى‏تابید و ننگ خود مى‏دانید . احکام خدا را از شما مى‏پرسیدند و شما پاسخ مى‏دادید و در کشاکشها داورى مى‏نمودید ، ولى جاى خود را به ستمکاران واگذاشتید و زمام کار خود به دست آنان سپردید و کارهایى را که خدا بر شما مقرر داشته بود به آنان تسلیم کردید ، در حالى که ، آنان به شبهات باطل در دین عمل مى‏کنند و در پى خواهشهاى نفس خود مى‏روند . به خدا سوگند ، که اگر هر یک از شما را در زیر ستاره‏اى بپراکنند ، خدا شما را براى دیدن سرانجام شوم ایشان گرد خواهد آورد.

/ 0 نظر / 5 بازدید