پرنده مردنیست

 

 

مهربانم

به عمق چشمانم

نگاه کن

اما بر ساحل خونین دلم منشین

که مردابی بیش نیستم

با تو هستم.

می شنوی؟

به کجا خیره شدی؟

کوچه ی قلب من بن بست است

شاید هم کوه سر بلند غرورم ریزش کرده است

بر خرابه های قلبم قدم مگذار

که عاقبت فرو ریختنی ست

به عمق چشمانم نگاه کن

که بی فروغ تر میشود

و

عاقبت سوی ه چشمانم می میرد.

این پرنده مردنیست

به چشمانم نگاه کن

تا بفهمی چگونه ام

 

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید